IPB-Forum over slotdocument Synode over het Gezin
Mgr. Johan Bonny over seksueel misbruik en mgr. Herman Cosijns over gedwongen adopties

ANTWERPEN (KerkNet) - Zaterdag vond in het Theologisch Pastoraal Centrum in Antwerpen het Forum plaats van het Interdiocesaan Pastoraal Beraad (IPB). 

IIn het eerste deel belichtte Roger Burggraeve, emeritus professor seksuele ethiek van de Faculteit Theologie en Religiewetenshappen van de KU Leuven, uitgebreid het slotdocument van de buitengewone bisschoppensynode over het gezin, die in oktober in Rome plaats vond. Hij deed dat vanuit de (dis)continuïteit met het tussentijdse rapport, dat door sommige waarnemers als een ‘aardbeving' werd beschouwd en niet onverwacht nog tijdens de synode zelf voor de nodige controverse zorgde. Burggraeve had daarbij ook oog voor de internationale dimensie en wees o.m. op de "viscerale" afkeer tegenover homoseksualiteit in bepaalde delen van de wereld. Hij wees op het belang van het pastorale, veel meer dan het leerstellige perspectief van de globale insteek van het document. En het is minstens even belangrijk dat de discussies niet herleid werden (en worden) tot ethische kwesties, maar eerst en vooral behandeld worden als geloofskwesties, onder meer met betrekking tot de visie op het huwelijkssacrament. De grootste uitdaging voor de toekomst is volgens Burggraeve het ‘procesmatig' leren denken. Hij had het daarbij vooral over het belang van de groeidynamiek van de barmhartigheid, die in tegenstelling tot "neerbuigende compassie", een vorm van erkenning en dus ook van respect betekent. Voor Burggraeve is het in alle geval duidelijk: als dat procesmatige denken niet verder ontwikkeld wordt, valt er vanuit Rome weinig zinvols te verwachten. Dat het document zowel egaliserend als polariserend denken weet te vermijden, zorg draagt voor het kwalitatieve relatieleven (duurzaamheid en onverbreekbaarheid van het huwelijk van binnenuit) en oog heeft voor de mondigheid van de gelovigen noemde hij in zijn besluit de sterke kanten van het document. Uit de verslaggeving van de groepsgesprekken die op zijn reflectie volgden, bleek dat zijn gedreven toelichting meer dan voldoende stof had geboden voor een even geanimeerde als zinvolle discussie.

(Zie verder onder de rubriek 'Thema's - Synode over Gezin')

Mgr. Herman Cosijns, de secretaris-generaal van de Bisschoppenconferentie die van de week onder vuur kwam te liggen in de hoorzitting in het Vlaamse parlement over gedwongen adopties, legde aan de forumleden uit wat hij er volgens hem fout was gelopen. Het waren vooral zijn nochtans genuanceerde bedenkingen bij het ‘gedwongen' karakter van de adopties die bij de commissieleden in het verkeerde keelgat waren geschoten. Hij had vooral erop willen wijzen dat bij adoptie in die tijd veel meer partijen betrokken waren dan alleen maar ‘de Kerk' en dat in elke schakel van de ketting fouten werden gemaakt.

De bisschoppen verbinden zich ertoe alle nog beschikbare informatie over te dragen naar Kind en Gezin, dat de dossiers beheert en hij ontkende met klem dat kinderen destijds voor grof geld zouden zijn verkocht. Dat uit de hoorzitting duidelijk was gebleken dat de Kerk lang niet de enige verantwoordelijke is, onthield hij als positieve noot. De verzekering van voorzitter Josian Caproens dat het IPB pal achter hem blijft staan en het warme applaus waarmee de forumleden dat nadrukkelijk bevestigden, deed mgr. Cosijns zichtbaar deugd.

Mgr. Johan Bonny, bisschop van Antwerpen en referent inzake seksueel misbruik in de Kerk, blikte terug op de dossiers van priesters uit het bisdom Brugge die recent in in de media zijn gekomen en tegelijk ook enigszins vooruit op de hoorzitting van de parlementaire commissie seksueel misbruik van woensdag aanstaande in het federale parlement. Hij onderstreept de berg werk die intussen al is verzet, zowel in de arbitragecommissie als met de publicatie van 2 brochures (‘Verborgen verdriet' en ‘Van taboe naar preventie'), met oog voor slachtoffers en daders. De gevolgde lijn in de aanpak is duidelijk: niet-verjaarde feiten worden meteen overgedragen aan justitie, dat in tegenstelling tot de Kerk over de middelen beschikt om de feiten te onderzoeken en de dader te bestraffen op basis van een inschatting van de ernst van de feiten. De concrete Brugse ‘gevallen' die recent voor ophef in de media zorgden, hebben alle drie met die inschattingsproblematiek te maken: wanneer moet je als bisschop een priester preventief schorsen, wat doet je met iemand die zijn straf heeft uitgezeten en hoe schat je de evolutie die hij heeft doorgemaakt in, wat met een uitgetreden priester... ? In de parlementaire commissie zijn de bisschoppen vragende partij in verband met wat mgr. Bony "een maatschappelijke dekking voor een prudentieel oordeel" noemde. Hij besloot met te zeggen dat het in Brugge duidelijk om meer gaat dan om dossiers seksueel misbruik. "Daar wordt een lastercampagne tegen personen gevoerd waartegen men weinig kan doen."

Artikel van Geert Lesage - KerkNet