In opvolging van de voorbije Fora over levensbeschouwelijke ontmoeting was monseigneur Harpigny te gast in het IPB. Hij gaf een inleiding waarna we eerst met elkaar en daarna met hem verder in gesprek gingen. 

In zijn uiteenzetting probeerde hij een antwoord te geven op de vraag hoe het komt dat we in 2008 in dialoog willen treden met mensen die een andere levensbeschouwing hebben. Hij schetste daarbij de sterk veranderde context waarin we leven.

Onze openheid naar andere overtuigingen en ons respect voor mensen met een andere levensbeschouwing is van vrij recente datum. Eeuwenlang heeft het christendom zichzelf gezien als enige en ware religie. Pas sinds de Verlichting is een andere manier van kijken beginnen groeien. Met Vaticanum II vraagt de katholieke Kerk in dialoog te treden met iedereen. Het gaat hier om een dialoog tussen christenen en leden van andere godsdiensten en levensbeschouwingen en niet over een dialoog tussen de Kerk en de andere godsdiensten. De Kerk blijft ervan overtuigd dat ze de opdracht heeft te evangeliseren.

Maar vooraleer zelf te spreken over eigen geloof is het in een ontmoeting belangrijk om echt te luisteren naar de ander, om hem of haar echt te leren kennen.
Monseigneur Harpigny hield een pleidooi om voldoende tijd en ruimte te maken om de ander tot in de diepte te ontmoeten, van hart tot hart. Op de weg van de ontmoeting zullen we ook onze eigen traditie herontdekken en verdiepen. Zo groeien we als christenen zelf in geloof.

forum20080301-1In het zaalgesprek naderhand ging monseigneur dieper in op de vraag naar de betekenis van de andere godsdiensten in het plan van God. Hij vertelde ook wat meer over de interreligieuze dialoog zoals die in ons land en ook in Rome wordt gevoerd. Daarbij sprak hij zijn hoop uit dat deze dialoog zich zou kunnen verdiepen tot op een geestelijk niveau en op een dag zelfs tot op dogmatisch niveau.

Door alles heen klonk echter sterk de oproep om in gesprekken van mens tot mens elkaar te leren kennen en waarderen. We kunnen alleen vertellen en getuigend spreken over ons geloof wanneer er een echte ontmoeting is. De ander ‘bekeren' is het werk van God.

forum20080301-2Peter Annegarn gaf voor de middag ook een korte toelichting vanuit onze Franstalige zusterorganisatie CIL. Ze hebben er veel waardering voor onze pastorale aanbevelingen over levensbeschouwelijke ontmoeting. De tekst werd in het Frans vertaald en zal er verder besproken worden. Het onderwerp kwam bij hen al eerder aan bod en ze publiceerden ook 2 themanummers (Pièces à Conviction 6-7/2006). Een eerste handelt over de pluralistische samenleving, een tweede over de relaties met de moslims in België.

Na het middagmaal gaf de nieuwe coördinator van het IPB, Carine Devogelaere, een inleiding over eco-spiritualiteit. Ze schetste een aantal karakteristieken van de economische mens die het moeilijk maken om ecologische principes ingang te doen vinden. Dan ging ze dieper in op drie mogelijke motoren die onze zorg voor de schepping aandrijven. Een direct voordeel voor onszelf, resultaat zien bij anderen en in structuren die veranderen en geloven in de eigen verantwoordelijkheid voor de toekomst. Die verantwoordelijkheid confronteert ons met het welzijn van medemensen en schept verbondenheid.

Heel veel wordt al gedaan om ecologischer te leven. Maar de bijdrage van een eco-efficiëntere levenswijze zal altijd te beperkt zijn om de problemen op wereldschaal aan te pakken. Daarvoor is een grondiger verandering in levensstijl nodig. Het vraagt van ons in het rijke westen dat we ons vrijwillig beperken.

In het gesprek dat volgde deelden we met elkaar onze hoopvolle ervaringen en krachtbronnen. Wat is mijn voornaamste motor? Wat helpt me als ik ontmoedigd geraak? Hoe zie ik vrijwillige beperking in eigen leven mogelijk? Hoe kan de zorg voor de schepping overslaan op meer mensen?
Een van de conclusies uit de verschillende groepen was dat we deugd hebben en kracht halen uit concrete verhalen en voorbeelden. En daarom werd besloten om in de volgende Fora telkens een concreet onderwerp kort te belichten. Zo blijft onze aandacht gaande. Heel concreet werd ook afgesproken om de nummers en uren van de bussen die naar het TPC rijden bij volgende uitnodiging te vermelden.

(Zie verder onder de rubriek 'Archief - Levensbeschouwelijke ontmoeting en Zorg voor de schepping')