Bewogen inzet

thumb_image002Vrouwen nemen verantwoordelijkheid
in kerk en samenleving

IPB/CIL Brussel, 28 november 2009

 

Vrouwen engageren zich in kerk en samenleving en nemen verantwoordelijkheid op. Het IPB en zijn Waalse zusterorganisatie CIL wilden deze vrouwen zichtbaar maken en hen aan het woord laten. Wat doen ze en wat inspireert hen daartoe? Het werd een dag van erkenning en bemoediging. Maar ook de knelpunten en moeilijkheden kwamen aan bod.

Welke boodschap hebben wij na vandaag voor onze omgeving (thuis, op het werk...?)
Wat zouden wij willen zeggen aan het beleid van Kerk en samenleving?

- Wij willen samenwerken in de Kerk met vrouwen én mannen, leken én priesters als een uitweg om uit te breken uit de verstarring.
- Wij verwachten dat er binnen de Kerk duidelijke concrete beleidsplannen komen, zowel op diocesaan als interdiocesaan vlak.
- Wij denken dat we plaatselijk moeten blijven werken op verschillende niveaus, met veel geduld.
- Wij willen doorheen het verschil kijken, zelfs meer, in het verschil gaan staan en daar doorheen de dialoog aangaan, om samen de weg te gaan.

De inzet van vrouwen in kerk en samenleving

Bewogen inzet was het thema van de gemeenschappelijke bijeenkomst van het IPB en de Waalse zusterorganisatie CIL op zaterdag 28 november in Brussel. Opvallend gegeven was dat enkel vrouwen als sprekers werden uitgenodigd. Van ieder van hen ging een grote gedrevenheid uit.

Vrouwen in beeld
Een inleidende video bracht 4 vrouwen in beeld die zich vanuit hun geloof inzetten. Marit is godsdienstleerkracht en probeert haar leerlingen respect bij te brengen voor vrouwen door zelf op een respectvolle manier met hen om te gaan. Penelope, vrouw van een orthodoxe priester, sprak over de manier waarop vrouwen zich met hart en ziel geven aan anderen zonder iets terug te verwachten. Rebekka, studentenpastor, benadrukte de netwerking. Georgette werkt als ziekenhuispastor en vindt het belangrijk om aanwezig te zijn bij mensen op breuklijnen in hun leven.

Een verscheiden panel
Zes vrouwen mochten daarna reageren op wat ze gezien hadden. De 3 Nederlandstalige panelleden waren duidelijk jonger dan hun Franstalige collega's en verwoordden hun commentaar en vragen op een andere manier. Twee oudere panelleden wilden graag vanuit hun ervaringen blijven vechten om verandering te brengen in de bestaande situaties van discriminatie en onrecht. Ze profileerden zich als gepassioneerde voorvechtsters van gelijke kansen voor vrouwen. Ze riepen ook op tot bewustwording van de verborgen mechanismen van macht door mannen uitgeoefend.

Vrouw zijn
Anderen legden meer de nadruk op een typisch vrouwelijke aanwezigheid en de complementariteit met de mannelijke aanpak. Als vrouw mogen we geloven dat we iets te bieden hebben en duidelijk aanwezig zijn. Als de erkenning vanuit de ‘mannenwereld' niet spontaan komt, kunnen we haar met zachte dwang opeisen. Zo vertelden Lianne en Dominique over kerkelijke plechtigheden waar vanuit hun functie een voorbehouden plaats was voorzien. Op het moment zelf bleek het echter heel moeilijk om een stoel tussen al die mannen voor hen vrij te houden.

Meer ontmoeten dan discussiëren
Vrouwen staan dikwijls voor zachte waarden. Ze leggen eigen accenten in de omgang met anderen. Daarbij staan ontmoeting en dialoog centraal. Ze spreken gemakkelijker over wat hen beweegt. Ze brengen ook hun gevoelens ter sprake. Een van de panelleden daagde ons uit om meer te spreken over wat ons inspireert bij wat we doen. Ze vroeg zich ook af wat ons tegenhoudt om als gelovigen Gods naam te noemen.

Workshop met werk voor nadien
's Namiddags waren er workshops over vrouwen in parochie, in bewegingen en in beleidsfuncties. De deelnemers kregen er 2 vragen mee. Welke boodschap heb je na vandaag voor je omgeving? Wat willen jullie zeggen aan het beleid van kerk en samenleving?
We verwachten in de kerk vooral erkenning en waardering van vrouwen én mannen, leken én priesters. We moeten vrouwen op verantwoordelijke plaatsen durven benoemen. Alleen samen kunnen we de kerk opbouwen en oecumene kan daarbij een weg zijn om over de verschillen heen in dialoog te gaan. Vrouwen moeten maatschappelijke netwerken uitbouwen om elkaar te steunen. Professionele relaties die hiërarchisch kunnen zijn verschillen van de persoonlijke relaties waarin we allen gelijkwaardig zijn.

Bemoedigend en hoopvol
Het is niet omdat we de indruk hebben dat de kerkmensen geen vooruitgang maken dat de mensen in de kerk niet vooruitgaan. De algemene toon van deze dag was positief en hoopvol. Er zijn in de voorbije jaren al veel goede dingen gebeurd voor en door vrouwen. Misschien zijn we daar te bescheiden over en mogen we ze meer zichtbaar maken. Toch blijven er nog vele verdere stappen te zetten. Vrouwen die daarin moedig voorop gaan, doen dat dikwijls niet voor zichzelf alleen maar voor de helft van de mensheid en daarom eigenlijk voor het geluk van de hele mensheid.

Carine Devogelaere

Fotoreportage

Inbreng tijdens de bezinning

  • - Parochie. We verwachten dat er binnen de Kerk duidelijke concrete beleidsplannen komen, zowel op diocesaan als interdiocesaan vlak. Dat daarin het pastoraal werk van mannen en vrouwen, priesters en leken erkenning krijgt, benoemd wordt. Dat houdt ook menselijke waardering in en in bepaalde gevallen zelfs een waardige financiële vergoeding.

  • - Quel message avons-nous à proposer? Qu'il faut oser prendre des initiatives pour changer les choses. Un journaliste parmi nous a témoigné qu'il se posait la question de la nécessité de trouver des femmes pour qu'il y ait autant d'articles d'hommes que de femmes. Nous trouvons aussi essentiel de travailler ensemble, hommes et femmes. C'est une richesse incomparable.
    Que communiquer aux décideurs dans l'église? Même si au sujet du ministère ordonné, - qui ne coïncide pas avec les responsabilités pour les femmes-, il faut nous rappeler que rien n'empêche de partager avec les femmes les responsabilités dans les instances de l'église et qu'il faudrait donc chercher la parité dans les instances de direction comme la hiérarchie le demande pour la base, dans les paroisses. Il faut continuer à réfléchir comment mieux intégrer femmes et laïcs. Et enfin: un peu plus de démocratie.

  • - Bewegingen. Onze boodschap aan onze omgeving, aan de samenleving. Wij willen de andere ontmoeten zoals hij/zij is, in zijn/haar anders zijn. Wij willen doorheen het verschil kijken, zelfs meer, in het verschil gaan staan en daar doorheen de dialoog aangaan, om samen de weg te gaan en ook alles wat afwijkt van wat wij gewoon zijn, van wat de norm is, meenemen. We denken dat het een belangrijke boodschap is voor onze kinderen en kleinkinderen.

  • - Wij willen samenwerken in de Kerk met vrouwen én mannen, leken én priesters als een uitweg om uit te breken uit de verstarring. De Kerk zal maar Kerk zijn, voltooid zijn als mannen en vrouwen een gelijkwaardige plaats hebben. Oecumene zien wij als mogelijke weg om in dialoog te gaan met mensen, waar ze ook staan en wie ze ook zijn.

  • - Wij hadden het over beleid en wij wensen drie zaken uit ons gesprek naar voor te brengen.
    Vrouwen moeten netwerken uitbouwen, waarin ze vorming en ondersteuning krijgen en mekaar bemoedigen om verder op weg te gaan en verder uit te bouwen.
    Wij vinden het erg belangrijk dat er onderscheid gemaakt wordt tussen enerzijds interpersoonlijke relaties tussen mensen en anderzijds macht die verbonden is aan de rol, de positie, de functie, -dus een ietwat sociologische benadering. Daaraan gekoppeld denken wij dat het een opdracht is voor de kerkelijke hiërarchie om met dit onderscheid als zodanig ook goed om te gaan,. In de werking is het nodig dat er teams worden uitgebouwd met complementariteit. Dit is het criterium en daar horen dan ook de nodige bevoegdheden bij.
    We denken dat we plaatselijk moeten blijven werken op verschillende niveaus, met veel geduld. Het is een lange weg. We hopen dat wij, of na ons anderen, er komen. Op die weg moeten we alternatieven zoeken en creatief zijn.

  • - Bewegingen. Vrouwen in de Kerk en de samenleving: er gebeurt veel. We zijn met velen, met ons enthousiasme, onze gevoeligheid en bescheiden, soms té. Het is belangrijk dat wij blijven opkomen voor onszelf, maar niet enkel voor onszelf, we doen dit ook voor de mensheid, met onze inzet voor gezin en verenigingen, maatschappij en Kerk.

  • - J'aimerais ajouter par rapport à notre groupe, simplement une réflexion d'un théologien, que j'ai entendu cette semaine, qui disait ceci, -et cela se rapporte à notre groupe ce matin et cet après-midi:«Ici nous sommes tous et toutes des ‘l'Eglise' et il y en a parmi nous qui en plus sont en responsabilité, c'est-à-dire ‘d'Eglise'.» Et il rajoutait: «Mais ce n'est pas parce que nous avons l'impression que les gens d'église n'avancent pas que l'Eglise n'avance pas.» Et je rajouterais personnellement: «Là où chacun et chacune à sa place, petite ou grande, fait advenir et avancer le Royaume, l'Eglise avance.»

 

logo_cil_afbeelding

ipb_klein