Solidariteit
Studie- en ontmoetingsdag van het IPB en het CIL 

De goede contacten met onze Franstalige zusterorganisatie CIL (Conseil Interdiocésain des Laics) op internationale contacten, heeft ons er toe aangezet om als Belgische bondgenoten samen een studie- en ontmoetingsdag op touw te zetten. Bedoeling was dat we elkaar en elkaars cultuur wat beter leerden kennen. Als katholieke lekenorganisaties wilden we dit doen aan de hand van een thema dat ons nauw aan het hart lag, namelijk de solidariteit. Dit is trouwens meteen een gevoelig thema én een uitdaging waar Vlamingen en Walen willen samenwerken.
In de voormiddag kwam van Vlaamse en Waalse zijde een voorstelling van hoe solidariteit gestalte krijgt in de respectievelijke gemeenschappen. In de namiddag kwam de vraag aan bod waar we op federaal of Europees niveau kansen en bedreigingen zien voor de solidariteit.

Verslag

Het is niet de gewoonte, maar het IPB en onze Waalse zusterorganisatie CIL, Conseil Interdiocésain des Laïcs ontmoetten elkaar op zaterdag 28 april in Brussel. 35 deelnemers werkten samen rond het thema ‘Armoede en solidariteit'.
We startten de dag met een stevige inleidende lezing van Lea Verstricht, stafmedewerker IPB over de tekst van de Hebreeën: ‘Houd de liefdadigheid en de onderlinge solidariteit in ere, want dat zijn offers waarin God behagen schept." (Heb 13, 16).
De Franstalige collega's hadden al fora gehouden over armoede. Zij startten bij de tekst van de bisschoppen, Gezonden om te dienen. "Hoe te dienen?" "Hoe mensen in armoede dienen?" Dit waren de twee uitgangsvragen van de fora. Aanpassing eisen van de individuen en verplichten tot eigen verantwoordelijkheid nemen, leek niet de juiste optie. Wel, samen verantwoordelijkheden nemen om iedere persoon zijn waardigheid te laten vinden én om samen te ijveren voor een rechtvaardige solidaire samenleving. Essentieel daarbij is de participatie van zowel de zwaksten als van de overheden, burgerlijke en kerkelijke. Deze algemene optie vergt verdere concrete invulling. Verhalen en precieze sociaal-economische analyse zijn daarvoor nodig. Het resultaat van het gezamenlijke werk in de fora is te lezen in de publicatie, Pauvretés, sommes nous sans ressources? CIL et Couleur livre, 2006.
Om af te sluiten werd nog een verhaal gebracht van een nieuwe groep armen in onze samenleving, de sans-papiers. De Heilige Pastoor van Arsparochie in Vorst blijft hen ondersteunen bij hun acties, nu als sinds Pasen 2006!
Van Vlaamse zijde werd door Daniëlle Colsoul en Diederik Janssens het woord gevoerd vanuit Welzijnszorg en Welzijnsschakels. Het begon met cijfers waar je toch wel even bij slikt. Mocht er geen sociale zekerheid zijn dan zouden 42% van de Belgen arm zijn, volgens een door Europa berekende norm. In de grafieken over armoederisico in de EU doen we het als Belgen maar gemiddeld. Armoede toont zich op alle levensdomeinen. Mensen met een diploma bijvoorbeeld leven 17,8 jaar langer dan personen zonder diploma. Armoede is een schrijnende feitelijkheid, die de Vlaamse sprekers schetsen. Maar zij geven ook het werk aan dat gebeurt door de Vlaamse overheid, vooral via subsidiëring van specifieke diensten en de ondersteuning van een Vlaams Netwerk van Verenigingen waar armen het woord nemen. Hun missie: afdwingen van structurele veranderingen die meer rechtvaardigheid en vrijheid garanderen voor iedereen - in dialoog en duurzame samenwerking met maatschappelijke partners. Welzijnszorg en Welzijnsschakels zijn partners van armen, met hun campagnewerk rond uitsluiten van armoede gekoppeld aan politieke actie, fondsenwerving, ... .
De verhoging van het leefloon (slechts 625 € voor een alleenstaande) en acties tegen het afsluiten van gezinnen van energie bij betalingsmoeilijkheden zijn en blijven actiepunten.
Recent is er een Consortium gevormd met 9 middenveldorganisaties waaronder ACW, CM, Socialistische Mutualiteit ... . Zij bepaalden samen concrete "Decennium-doelstellingen" rond gezondheid, arbeid, inkomen, wonen, onderwijs en betrokkenheid die in 2015 moeten gehaald zijn.
Maar wat gebeurt er op het Belgische en het Europese, zelfs het mondiale niveau?
Dit werd behandeld in een presentatie die de beleidsdiscussies rond sociale zekerheid, actieve welvaartstaat, ... kort toelichtte, zoals ze in het verleden en vandaag gevoerd worden.
In de gespreksgroepen ging men door op de accenten en inzichten die waren opgevallen en die zeker de moeite waard zijn om op voort te werken. Er werd ook de concrete vraag gesteld of en hoe er diende verder gewerkt te worden als IPB en CIL. De dag werd unaniem als zinvol ervaren.
De deelnemers zagen persoonlijke mogelijkheden voor aansluiting op de inbrengen als medewerker in een parochie, in een middenveldorganisatie, ... . De diversiteit van de inbrengen en de waardevolle interactie doen verlangen naar meer. Iedereen is naar huis gegaan met de intentie aan dat "meer" te werken. Waarom niet eens per jaar een gezamenlijk forum, was de vraag? Hoe het in België toch blijkbaar ook kan: niet minder samen, maar meer. Zouden de mirakels dan toch de wereld niet uit zijn?

Gemeenschappelijk persbericht van het IPB (Interdiocesaan Pastoraal Beraad) en het CIL (Conseil Interdiocésain des Laïcs)

TAALGRENSOVERSCHRIJDENDE VORMEN VAN SOLIDAREIT

Eenmaal is geen maal: het IPB (Interdiocesaan Pastoraal Beraad) en het CIL (Conseil Interdiocésain des Laïcs) hebben op 28 april een gemeenschappelijke studie- en ontmoetingsdag georganiseerd.
Deze platformen van lekengelovigen wensten elkaar beter te leren kennen en hun samenwerking te optimaliseren. Beide bewegingen staan binnen de katholieke Kerk en de Belgische maatschappij bekend als plaatsen van overleg, waar men het woord kan nemen. Het zijn ontmoetingsplaatsen voor vertegenwoordigers van katholieke bewegingen en instellingen zoals het onderwijs, bisdommen, bezinningsgroepen, mutualiteiten, jongeren, pastorale diensten, sociale bewegingen ...
Op zaterdag 28 april 2007, vond te Brussel een studie- en ontmoetingsdag rond solidariteit plaats tussen leden van het CIL en het IPB. De toespraken en de getuigenissen gingen over armoede, de sociale zekerheid, de opvang van mensen zonder papieren en, de vertegenwoordiging en de aanpak van onze organen of bewegingen.
Na de uiteenzettingen, werkten de deelnemers in kleine gemengde groepjes (CIL en IPB). In deze workshops werd dieper ingegaan op de toespraken en de getuigenissen en werden er concrete pistes uitgestippeld voor politieke en sociale acties ter bestrijding van armoede.

Volgende krachtlijnen werden weerhouden:

  • de noodzaak van een gewaarborgd stelsel van sociale zekerheid, om te voorkomen dat de armoede nog zou toenemen;
  • het belang van de sociale zekerheid zowel binnen als buiten onze organisaties;
  • de minst bedeelden geen schuldgevoel aanpraten;
  • het voor de armen mogelijk maken om zelf hun instap in de maatschappij te bewerkstelligen, dus mét en niet enkel voor de armen werken.

De deelnemers waren onverdeeld bekoord door deze gemeenschappelijke dag die zonder enig taalkundig of communautair probleem verliep en, verklaarden unaniem het thema van deze bijeenkomst te willen uitspitten.
Allen vonden het een goed idee om in de toekomst nog gemeenschappelijke dagen te organiseren. Het lot van de vluchtelingen zou één van de volgende onderwerpen kunnen zijn.

10 mei 2007