Maynooth, Ierland 2016

'Our lay vocation: Being merciful to each other'
Europees Lekenforum, Maynooth (Dublin), 23-26 juni 2016

 

Geroepen tot barmhartigheid

Een jaar van barmhartigheid - de oproep van paus Franciscus - de Kerk in Europa - een toenemend aantal vluchtelingen - de migratiestroom - de groeiende armoede - ... Al deze ingrediënten werden gedurende 4 dagen het uitgangspunt van een boeiende ontmoeting tussen een 50-tal leken uit bijna 20 Europese landen. Centraal stond de vraag: hoe kunnen wij, vanuit onze lekenroeping, bijdragen aan de barmhartigheid voor elke mens? Geen gemakkelijke opdracht: waar vinden mensen die elkaar nauwelijks kennen en elk uit een heel andere context komen, elkaar?

Vier lezingen zorgden voor een gemeenschappelijke basis van waaruit het gesprek kon starten. Steven Vanackere (senator CD&V) was één van hen, hij zorgde voor een politieke insteek. Vanackere pleitte onder meer voor de vorming van de eigen christelijke identiteit om van daaruit in dialoog te gaan met anderen. Hij wees op het belang van de plaats van religie in de publieke ruimte. Daarnaast kwamen Barbara Walsch (Ierland), Sven Thomas Nordlöf (Zweden) en Andreas Lob-Hüdepohl (Duitsland) aan bod: vanuit een socio-culturele, psychologische en theologische focus.

De werkwijze na de lezingen was nieuw voor mij, de stuurgroep koos voor de methodiek van de ‘appreciative inquiry' of het waarderend onderzoek, begeleid door drie externe procesbegeleiders.
Vaak vertrekken we in onze gesprekken met elkaar vanuit wat mis gaat, vanuit wat niet lukt. Nu werden we al snel uitgenodigd om met elkaar te delen wat wel lukt (DISCOVERY). Eerst deelden we onze eigen ervaringen met barmhartigheid, aan onszelf en aan anderen, met elkaar. In een volgende stap zochten we naar beelden en metaforen voor wat ons helpt om te groeien in geloof (DREAM). Zo ontd2016_elf_discorvery_-_dream_-_design_-_destinyekten we wat ons energie geeft, wat maakt dat we vreugde vinden in onze roeping als leek in de Kerk. Beelden van een loopbrug over een ravijn, van een diverse mensenzee, van verschillende stenen aan de oever van een rivier, ... ondersteunden de verhalen van de deelnemers. Mijn deelgroep werkte verder aan de concretisering van ‘onze' gezamenlijke droom (DESIGN). Het concept zou zijn: "Laten we van hier weggaan, en elk op onze eigen plek de vreugde van het Evangelie uitdragen. Laten we elk, op onze eigen woon- en werkplek, zichtbaar maken dat we christen zijn: barmhartig zoals de Vader. We zorgen ervoor dat we dan elk in ons eigen land een beweging op gang krijgen van honderden, misschien wel duizenden mensen die deze uitdaging met ons aangaan. En ja, dan komen we in 2021, binnen vijf jaar, opnieuw samen. En we delen onze verhalen met elkaar." Wat een dynamiek, wat een nieuwe wind zou dit doen waaien in onze Kerk? (DESTINY)

Wat me het meest zal bijblijven is de ervaring dat de verschillen die er zijn in Europa werden overstegen door de dialoog rond positieve ervaringen. We vonden elkaar in de vreugde om onze roeping!

Het congres is ondertussen voorbij, het Europees Lekenforum (ELF) roept ieder van ons op tot een persoonlijk engagement als christen in onze eigen omgeving, tot daadwerkelijke en barmhartige aanwezigheid in de samenleving en tot zichtbaarheid als Kerk in de publieke ruimte. Binnen twee jaar komen we opnieuw samen om elkaar te inspireren.

 

Christa Damen
voorzitter

 
Meer artikelen...