Gezinssynode oktober 2015

De gezinssynode heeft blijkbaar nog heel wat nieuwswaarde. In de pers wordt vooral gesproken in termen van voor of tegen en dan vooral voor of tegen communie voor echtgescheidenen en het homohuwelijk. Draagt deze polarisatie bij tot een evenwichtige uitkomst van het debat en kan ze vermeden worden? Wellicht niet, de grote diversiteit aan meningen en culturen, ook binnen de groep van synodegangers, zorgt er voor dat het niet gemakkelijk zal zijn om de Kerk in deze thematiek bij de tijd te brengen. Het is anderzijds goed dat verschillende groepen uit verschillende landen spreken en hun visie en mening laten horen. Het is een teken dat de zaken die op de gezinssynode aan de orde komen hen ter harte gaan. Maar laten we ervoor waken om bisschoppen of groepen niet tegen elkaar uit te spelen. Het gaat er immers om de christelijke visie op het gezin verder te ontwikkelen.

Is de kerkelijke leer te regelgevend en zorgt ze er daardoor voor dat we vervallen in een goed-fout denken, in een denken over de seksuele moraal van de Kerk in termen van ‘wat niet mag' en ‘waar de Kerk allemaal tegen is'? De veronderstelling dat duidelijke regels alles oplossen, verkleint de ruimte voor ‘het andere', voor de ‘aparte situatie', voor de onvolmaaktheid van ieder van ons en de barmhartigheid die daar tegenover staat. Er wordt sterk uitgegaan van de barmhartigheid als kern van de openbaring van Jezus Christus. Maar moeten pastorale verantwoordelijken dan zomaar alles aanvaarden? Een lastige vraag. Het gaat er in elk geval om dat mensen die anders leven zich niet buitengesloten hoeven te voelen, dat zij niet veroordeeld worden.

De kerkelijke houding ten aanzien van liefde, seksualiteit en relaties wordt best bijgestuurd. Laten we hopen dat de synode leidt tot een meer barmhartige houding van de Kerk en een welwillende heroverweging van ethische kwesties. Gelovigen verlangen naar een grote openheid en gastvrijheid van de Kerk voor alle mensen en gezinnen, wat hun relatievorm ook is. Elke relatie kent immers beperkingen en tekorten.

De synode alleen kan niet zorgen voor fundamentele veranderingen. Ze zal de aanzet moeten worden van een proces van studie en reflectie en vooral van een nieuwe benaderingswijze die tijd vergt. Daarbij speelt het belang van het geweten, dat in de voorbije decennia in de kerkelijke documenten stiefmoederlijk werd behandeld, een grote rol. Het helpt de werkelijkheid vanuit een ontwikkelingsperspectief en niet als een statisch gegeven te benaderen. Van de leer wordt verwacht dat ze de grote oriëntaties aangeeft en bijdraagt tot de vorming van het geweten.

5 oktober 2015


Josian Caproens
voorzitter IPB

 

 
Meer artikelen...