Toepassingsdomeinen

We geven nu het woord aan drie actieve parochianen uit onze eco-groep.
Zij zullen uit hun dagdagelijkse leven getuigen over de impact van ons project op hun bestaan.

Thierry Thomas
“De acties in de parochie rond milieu hebben me doen nadenken over de vraag hoe ik zelf met heel de natuur omga.
Vroeger stond ik daar niet echt bij stil. Ik leef graag comfortabel en ik dacht er niet zoveel over na.
Tegenwoordig ga ik toch op een bewustere manier met het milieu om. Ik kijk naar het label als ik een huishoudtoestel koop. Ik zal eerder een toestel met label A+, of A++ kopen. Ik koop een spaarlamp als ik thuis een lamp vervang. De spaarlampen zijn trouwens niet zo duur meer. Ik ga ook een beetje bewuster met onze centrale verwarming om. Ik hoef geen 21 ° C te hebben in elke kamer van het huis.
Ik probeer mijn elektrische apparaten niet zoveel op standby te laten staan.
Soms ga ik wat meer te voet. Maar eigenlijk neem ik toch nog veel de wagen. Ik heb niet veel goesting om veel te fietsen.
We kopen wat meer de groenten van de tijd van het jaar als we samen boodschappen gaan doen.
Misschien kan ik aan mijn huis nog wel iets veranderen. Is mijn dak wel goed genoeg geïsoleerd? Ik kan misschien nog wel iets aan mijn ramen verbeteren.
Maar dit zijn allemaal projecten op lange termijn.
Ik las in één van de brochures dat we 2 dagen per week vegetarisch zouden moeten eten. Er zijn veel meer grondstoffen en energie nodig om een varken of een koe vet te mesten dan om planten te laten groeien. Er zou sowieso een tekort aan voedsel zijn als iedereen op de hele wereld vlees zou eten. Maar ja, ik eet toch zo graag een goede malse biefstuk. Ik kan die toch niet laten. Maar door heel de campagne riskeer ik al eens een keer een maaltijd zonder vlees. Dit zou ik vroeger niet gedaan hebben.
Wat mij ook fascineert: dat zijn zonnepanelen en windmolens. Ik zou dolgraag zonnepanelen op mijn huis willen. Maar wie kan mij vertellen hoe de subsidiëring verloopt binnen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest?
Ik ben al een keer een grote zaak beneden Brussel binnen gewandeld. Maar zij hebben mij geen uitleg kunnen geven over mogelijke subsidies. Jammer…
Ja het werken in de kerk aan het milieu heeft mij echt doen nadenken!”

Rosine De Pauw
“Ik werk hard in de parochie. Vroeger stond ik bij de milieuproblematiek weinig stil. Ik ben muziekpedagoog en titularis-organist van onze parochies.
Ik leid een kleine liturgische zanggroep in onze parochies. Wij leren regelmatig liedjes aan met deze mensen. Vroeger deed ik dat in de grote kerk. Heel wat zangleden zijn oudere dames. Zij hebben gemakkelijk koude voeten. Zij zeiden soms: ‘Rosine, ik heb koude voeten. Zet de verwarming nog een beetje op.’ Ik stookte dan de hele kerk lekker warm. Ik moest alleen aan een knop draaien. De pastoor zag het toch niet. En hij zou toch niets gezegd hebben als hij het gezien had. Waarschijnlijk had hij gezegd: ‘De mensen moeten niet in de kou zitten. Stook maar!’
En ja het is waar. De mensen moeten niet in de kou zitten. Daarom repeteren we niet meer in de grote kerk maar in de kapel of in de pastorie. Deze plaatsen zijn veel gemakkelijker te verwarmen. Ze zijn veel kleiner. De parochie heeft een draagbaar elektronisch orgel gekocht. Ik kan nu in gelijk welk lokaal muziek spelen. Ik speel wel liever op het groot kerkorgel. Maar ja, het milieu is ook belangrijk. Het kleine orgeltje gaat ook.
De pastoor heeft mij gezegd dat er per mis in de grote kerk van Neder-Over-Heembeek 50 l. stookolie verstookt wordt.
We kunnen dus wel wat besparen als we er een beetje op letten.”

Eugeen Mertens
“Ik ben heel actief in verschillende parochiale werkgroepen. Wij vergaderen regelmatig in ons parochiecentrum ‘De Kring’.
Sinds dat onze parochie aandacht besteedt aan het milieu let ik wel op enkele dingen: de radiatoren in de traphal moeten toch niet open staan. Waarom moet heel het gebouw verlicht zijn? Het licht moet toch niet branden op plaatsen waar geen mensen komen.
We kunnen evengoed een klein lokaaltje nemen als we met weinig mensen vergaderen. We hoeven dan toch niet in de grote zaal te zitten. Zo besparen we op de verwarming. Zijn de ramen gesloten als de verwarming opstaat? Blijft het toilet niet lopen? Als iedereen weg is, draai ik de thermostatische kranen van de radiatoren dicht. De verwarming hoeft toch geen halve dag op voorhand op te staan.
Soms denken mensen over deze dingen niet na als ze ergens gaan vergaderen. Ze moeten toch niet betalen. Het moet echt heel warm zijn als ze betaald hebben. Want ze hebben er toch geld voor gegeven.
We kunnen echt energie besparen als we er een beetje bewust mee omspringen.”