Semaine Sociale de France 2008

Interreligieuze verklaring van vrede en gerechtigheid
(vertaling door Carine Devogelaere)

 

Op het einde van de ‘Semaines sociales de France’ ervaren wij, vertegenwoordigers van de monotheïstische godsdiensten, de dringende noodzaak samen het woord te nemen.
Eerst en vooral willen we onze gemeenschappelijke gehechtheid bevestigen aan enkele principes of attitudes die bron van vrede zijn:

  • Het beginsel van de scheiding van politiek en religie is voor ons een voorafgaandelijke voorwaarde voor elk vredevol religieus en politiek leven.
  • Maar deze voorwaarde is meer dan neutraliteit. Ze moet vergezeld zijn van een houding van respect en van een verlangen om de ander te kennen en te erkennen, zelfs als we niet hetzelfde geloof of dezelfde overtuiging delen.
  • Meer nog: het is onze dringende opdracht op alle terreinen de dialoog tussen gelovigen en de dialoog met onze niet gelovige broeders te doen toenemen.
  • Onder die voorwaarden kan de vrede, die onze gemeenschappelijke horizon is, tot ons komen en bij ons blijven.
  • Opdat de vrede door iedereen gedeeld kan worden, nodigen wij de families van de verschillende gedachtestromingen uit om een gelijkaardige weg van respect en dialoog te gaan.

Zonder vertoon maar ook zonder complexen, willen wij ook iedereen uitnodigen om in de boodschap van de godsdiensten de zin te putten waarnaar vele van onze tijdsgenoten op zoek zijn:

  • Vele onzekerheden doorkruisen inderdaad onze samenleving en tasten onze persoon aan. De mens mag niet herleid worden tot een economische verbruiker.
  • In het licht van onze barmhartige schepper krijgt ons menselijk leven zin en hervinden wij smaak in het leven.
  • Het avontuur van onze samenleving en van de hele mensheid vindt zijn zin onder de blik van God die van alle mensen houdt en hun geluk wil.

Bewust van hun verantwoordelijkheid hebben de godsdiensten een eigen boodschap voor de samenleving:

  • Het heilige karakter van alle mensen en van het leven,
  • De gelijkwaardigheid van man en vrouw,
  • De vreemdeling die we moeten aanvaarden en onthalen,
  • De mensen in moeilijkheden die we moeten respecteren en helpen,
  • Het gezin, bron van evenwicht voor een betere mensheid, waarvoor we allen persoonlijk en gezamenlijk verantwoordelijk zijn,
  • En tenslotte de schepping die niet verwaarloosd noch verheerlijkt dient te worden maar voortgezet en ontwikkeld moet worden door mensen die zich verantwoordelijk weten voor deze gave die hen is toevertrouwd.

De belijdenis van een God die ons te boven gaat maar die het goede wil voor ons maakt ons in het bijzonder gevoelig voor de gerechtigheid.

  • Ons geloof dwingt ons inderdaad, soms ondanks onszelf, op te komen voor het recht ten overstaan van allen en tegen alles in. Het recht is niet van ons, zoals het ook geen bezit is van een ander, want het is ons gegeven door het geloof in een rechtvaardige god.
  • Dit geloof doet ons met kracht protesteren tegen wettelijke of sociale evoluties die afbreuk doen aan het recht of aan het heilige karakter van de menselijke persoon.
  • Maar deze zelfde eis tot rechtvaardigheid geldt ook voor onszelf. Door onze gemeenschappen geven we soms een zwak of vals beeld van de rechtvaardigheid en de barmhartigheid van God. We verbinden er ons toe om dag na dag te werken aan een grotere trouw aan wat God van ons verwacht.

Verklaring ondertekend door:

Monseigneur Philippe Barbarin – Katholieke Kerk
Père Isaac Hekimian – Armeense apostolische Kerk
Père Athanase Iskos – Orthodoxe Kerk
Monsieur le Recteur Kamel Kabtane – Islam
Révérend Chris Martin – Anglikaanse Kerk
Pasteur Jean-Frédéric Patrzynski – Lutherse Kerk
Monsieur Joël Rochat – Hervormde Kerk
Grand Rabbin Richard Wertenschlag – Joodse gemeenschap
Pasteur John Wilson – Baptisten