Forum 3 oktober 2009

Christenen en de crisis

Zaterdag 3 oktober 2009 hield het Interdiocesaan Pastoraal Beraad zijn eerste bijeenkomst van de nieuwe mandaatperiode. Voor een groep van bijna 60 aanwezigen sprak professor Johan Verstraeten, ethicus van de KULeuven, over ‘De crisis, meer dan een puur economische zaak. Uitdagingen voor de Kerk vandaag’. Hij brak een lans om als Kerk aanwezig te zijn op het publieke forum en de evangelische inspiratie zichtbaar te maken in caritas, solidariteit en rechtvaardigheid.

verstraeten_pareyns_janssens

Er is nood aan een moedig leiderschap dat de werkelijkheid beschouwend benadert en doet wat moet gedaan worden. Een christelijk leiderschap is ook getekend door vertrouwen en door verbondenheid met de mensen en hun dagelijkse realiteit. Hij citeerde o.m. een uitspraak van de Franse bisschoppen: ‘De samenleving heeft het gelaat van haar slachtoffers’. Verstraeten riep ook op om denktanken te creëren waarin het eigen belang wordt overstegen. Universiteiten en hogescholen kunnen hierin een belangrijke bijdrage leveren.

Dan was het woord aan 2 mensen uit het socio-economische middenveld. Een eerste reactie kwam van Ruddy Pareyns van het ACW, die sprak over een roepingencrisis met betrekking tot mensen die krachtdadig opkomen voor het algemeen belang. Het heeft volgens hem niet veel zin om in de crisis schuldigen te zoeken. We moeten met elkaar in gesprek gaan over mogelijke oplossingen.

Geert Janssens van de denktank van het Ondernemersplatform VKW onderlijnde de complexiteit van de crisis en liet opmerken dat er al langer economisch moeilijke tijden in het vooruitzicht waren. Ondernemers vragen vooral naar begeleiding in het nemen van beslissingen. Hij pleitte ervoor om in de media voldoende genuanceerde informatie te geven. En hij riep op om eisen te stellen aan de markteconomie.

In de gespreksgroepen werd daarna van gedachten gewisseld over wat we persoonlijk en gezamenlijk kunnen doen. Een greep uit de voorstellen: aanpassing van de eigen levensstijl, ethisch beleggen, gezamenlijke standpunten innemen over aankoop van voeding of kledij, evangelisch leiderschap uitbouwen, jongeren sensibiliseren via het onderwijs. Voor elk van de deelnemers stof genoeg om op het thuisfront, in de eigen organisatie of beweging mee verder te werken.

(Zie verder onder de rubriek ‘Archief – Christenen en de crisis’)