Vijf stellingen voor het gesprek

  • 1. De crisis dwingt de Kerk ertoe grondig te reflecteren over haar plaats in de samenleving. Ze geeft de Kerkeen extra duw in de rug om bewust stil te staan bij wat haar eigenlijke opdracht is vanuit het evangelie en om ernstig werk te maken van veranderingen.
  • 2. Het is nu vooral de opdracht van de Kerk om zorg te dragen voor de slachtoffers. Slachtoffers moeten er een luisterend oor vinden. De Kerk moet hen opvangen in een gelovig-pastorale context, naar hen luisteren en hen liefdevol omringen.
  • 3. De klerikale cultuur moet worden doorbroken, willen we komen tot een eerlijker overleg in de Kerk. De huidige overlegorganen spelen, zowel op het vlak van advies als beleidsmatig, niet werkelijk mee.
  • 4. De Kerkmoet nu werkelijk het debat aangaan over het ambt. Het ambt moet eerst in zijn totaliteit herbekeken worden. We pleiten voor een diversiteit van ambten en bedieningen zodat, naast celibataire mannen, ook vrouwen en gehuwden kunnen delen in de verantwoordelijkheid voor de opbouw van de geloofsgemeenschap.
  • 5. We moeten concreet nadenken over vitale geloofsgemeenschappen en hoe die zich kunnen organiseren in onze samenleving. Geloofsgemeenschappen moeten meer zelf verantwoordelijkheid krijgen, waarbij niet alles aangestuurd hoeft te worden van ‘hogerhand’.