Reactie IPB-CIL ivm geweld in naam van de religie

ipb_cil

Gemeenschappelijke reactie van het IPB en haar zusterorganisatie CIL op de verklaring van mgr. Léonard, opperrabbijn Guigui en Noureddine Smaili

In een wereld waar politiek en economie elke communicatie domineren, lijkt het menselijke te verdwijnen en plaats te maken voor een onmenselijke manier om grond te veroveren of de toegang tot grondstoffen te vrijwaren.
Mensen profiteren hiervan om af te rekenen met God en met ‘de gelovigen’ omdat het geweld vaak ‘in de naam van God’ gepleegd wordt.
Anderen stellen vragen bij de betekenis van het mens-zijn zelf omwille van dit onmenselijk gedrag. Hoe kunnen ze zoveel levens van mannen, vrouwen en kinderen vernietigen?

Wij bedanken mgr. Léonard, opperrabbijn Guigui en Noureddine Smaili voor hun gemeenschappelijke verklaring.
Hebt u ze al gelezen ? Laten we er samen naar leven.

Want wij blijven geloven dat de menselijke waardigheid het fundament vormt voor de opbouw van een broederlijke samenleving en dat respect de bron van hoop is voor de toekomst.
De opbouw van een menswaardige wereld is een taak voor ons allen vandaag. Zo kan Gods gelaat werkelijk doorbreken en is er leven mogelijk voor elke mens.

ipb_cil

Studiedag IPB-CIL 2 maart 2013

youthgroup2

Jongeren over geloof

Op zaterdag 2 maart ging een gemeenschappelijke studie- en ontmoetingsdag door van het IPB youthgroup2en de Franstalige zusterorganisatie CIL. Jongeren uit verschillende groepen en bewegingen kwamen er aan het woord. In de voormiddag gebeurde dat in de vorm van korte getuigenissen. Na elke inbreng was er tijd voor de deelnemers om met hun buren in gesprek te gaan over 2 vragen. Wat heb je aan waardevols gehoord voor de toekomst? Welke algemene bedenkingen en vragen heb je bij dit verhaal? Iedereen had 2 bladen ontvangen om antwoorden te noteren. Die werden op het einde van de voormiddag verzameld.

7 GETUIGENISSEN
In een kort filmpje stelde een van de vrijwilligers de Jeugddienst van Don Bosco voor. Alexandre Cordier vertelde over jongerenweekends georganiseerd in La Margelle, een bezinningshuis van de Filles de Marie de Pesche. Imke Bavay bracht de kinderwoorddienst van de parochie van Mere in beeld. Die wordt gedragen door een ploeg van enthousiaste jongeren die hun geloof willen doorgeven. Clément Guillemot vertelde hoe hij wekelijks op dinsdagavond deelneemt aan een gebedsgroep van de Emmanuelgemeenschap in Brussel. Met een 50-tal jongeren loven en danken ze de Heer en doen ze kracht op voor de rest van de week. Jelle Thijs liet de deelnemers proeven van het internationale gebeuren in Taizé. Overal in Vlaanderen zijn er groepen die regelmatig samenkomen om een avond te bidden in de geest van Taizé. Yves Bayingana, sociaal assistent van Rwandese afkomst, werd niet gedoopt als kind. Hij ging op zoek en via de muziek vond hij een evangelische gemeenschap waarbij hij zich aansloot. In zijn beroep kan hij handen en voeten geven aan zijn geloof. Hanne Van Gils en Gertjan Monteyne getuigden als kersverse godsdienstleerkrachten. Ze gebruikten hiervoor het beeld van de GSM: Getuige, Specialist en Moderator. Ze hielden een pleidooi voor authenticiteit waarin hoofd, hart en handen samengehouden worden. Als leerkracht moet je het eigen vuur brandend houden en zaaien in de hoop dat er iets ontkiemt.

Getuigenissen en infostands

INFOSTANDS
Tijdens de middagpauze konden de deelnemers verder in gesprek gaan met de getuigen en met elkaar. Verschillende organisaties waaronder Youfra, Sant’Egidio, IJD, enkele jeugdbewegingen, hadden ook een infostandje. Met een broodje in de hand werd er druk genetwerkt tussen jong en minder jong, in beide landstalen.

PANELGESPREK
De namiddag begon met een korte bezinning met enkele liederen van Taizé. Daarna was er een panelgesprek met Stijn Van den Bossche als moderator. De schriftelijke vragen van de voormiddagsessie waren de basis van de thema’s die aan bod kwamen. Zo werd gesproken over de verhouding tussen enerzijds ruime activiteiten en anderzijds kleine groepen van gelovige jongeren, over jongeren en parochie, over gebedsgroepen en deelnemen aan de zondagse eucharistie, over hoe jongeren aanspreken en boeien. In het panel zaten Claire Jonard (liaison des Pastorales des jeunes), Michel Kesteman (CIL), Lena Pengel-DeVolder (Sant’Egidio), Cedrick Veryser (Youfra) en Gertjan Monteyne.

IMPRESSIES
Om de dag te besluiten was aan 4 deelnemers vooraf gevraagd om hun impressies te formuleren. Patricia Fyon was getroffen door de concrete verhalen van de verschillende groepen die het geloof voeden. Pieter Nolf was blij dat er geen institutionele discussies hadden geklonken. Jongeren liggen daar niet van wakker maar wel van de authenticiteit van het geloofsverhaal en van de liturgie. Hij drukte zijn zorg uit voor wat hij de alumni van de jongerenpastoraal noemde. Waar kunnen jongvolwassenen binnen de parochies terecht? Michel Kesteman trok het groeien in geloof open. We zijn allemaal onafgewerkte producten. Wat hij meenam van deze dag was een groot geloof in de toekomst. Het verhaal van God gaat verder. Lisbet Lenaers eindigde met te zeggen dat we misschien niet teveel over God moeten spreken maar meer tot God en met elkaar.

Josian Caproens, voorzitter IPB, en Peter Annegarn, voorzitter CIL, sloten de dag af met een dankwoordje aan de sprekers en de deelnemers. Het was een dag van rijke ontmoetingen, waarin we heel wat aanzetten kregen van jonge gelovigen waarmee we samen de toekomst kunnen gestalte geven.

Fotoreportage

Zie ook Transparant, jg 16, nr. 3, april 2013 p. 2-3

Categories CIL

Oproep CIL-IPB-Caritas België ivm sociale huisvesting in ons land

le 20 décembre 2012

A quand un ‘plan Dexia’ du logement?

Le Conseil interdiocésain des Laïcs (CIL), réuni à Louvain-la-Neuve ce 8 décembre 2012, a entendu le message très clair du Colloque des 80 ans de Caritas à Leuven: “l’accès au logement est une catastrophe” à Bruxelles et en Wallonie, “een ramp” en Flandre. Il souligne  avec vigueur que le coût du logement représente près de 50 % du revenu de nombreuses familles : elles passent ainsi d’un statut de précarisé à celui de gravement démuni. Le logement social fait gravement défaut en Belgique aujourd’hui. A Paris ou Londres, on frise les 20 %, 8 % seulement à Bruxelles. Dans certaines communes il ne s’agit que de 0.5 %, voire 0% comme à Verlaine et Crisnée !
Pour éviter que les jeunes adultes ne doivent continuer à habiter chez leurs parents ou que plusieurs milliers de personnes ne doivent loger dans la rue, il est essentiel que les “Plans logement”° des différents gouvernements soient exécutés d’urgence (5.000 à Bruxelles, 36.500 en Wallonie, 42.000 en Flandre). Beaucoup de logements sociaux sont vides faute de moyens pour les rénover, ou à cause d’exigences insurmontables, celles  par ex. de la Commission des monuments et sites (Le logis à Boitsfort), de la Loi Vandervelde ou de normes induites par le principe de précaution.
Ces normes sont encore trop souvent invoquées pour justifier l’absence de mesures créatives.
Nous demandons – comme déjà répété à maintes reprises par les campagnes de Vivre Ensemble et de Welzijnszorg – une recherche de créativité et d’alternatives.
Ne peut-on parfois déroger pour permettre d’habiter, de loger ? On implante bien des écoles préfabriquées. Pourquoi pas des “logements d’urgence” pour 3 à 5 ans (durée déterminée), salubres mais à confort minimal, ce qui représente un moindre mal, le temps de terminer les logements neufs ou la rénovation des autres?
D’autres alternatives existent comme la mise à disposition d’espaces publics (casernes et bâtiments du tourisme social inoccupés), de couvents ou d’autres locaux collectifs. Sans improviser on peut être créatif.
Certains ont fait appel à des hôtelleries, d’autres à la location-achat, d’autres à des logements kangourou multi-générationnels, à l’expropriation de logements vides, aux agences immobilière sociales… Le tout est de n’être ni légaliste ni imprudent.
Le CIL, déçu par des promesses répétées et des réalisations insuffisantes, enverra ses délégués prendre contact avec  les partis politiques pour soutenir cette logique du “Housing first”, “Commencez par assurer un toit à chacun” : la réussite de nos régions ne réside pas dans le prestige architectural, mais dans la capacité à pouvoir loger tout le monde !
Pour nous Chrétiens, la naissance de Jésus constitue également un appel à plus de solidarité parmi les hommes et femmes de notre pays. Nous espérons que les politiciens prennent également leur responsabilité pour qu’un « Plan Dexia du logement » soit mis en route afin de permettre à tant de femmes, hommes et enfants d’avoir accès à un logement digne et abordable.

Conseil Interdiocésain des Laïcs – Interdiocesaan Pastoraal Beraad – Caritas en Belgique – Caritas in België

°Plan Régional du Logement bruxellois : produire 5.000 logements dont 3.500 sociaux et 1.500 moyens : www.slrb.irisnet.be ; Programme Exceptionnel d’Investissements wallon : rénovation de 34.605  logements www.wonenvlaanderen.be et déconstruction  de 1.748 autres : www.swl.be ; Plan flamand : 42.000 logements.  www.wonenvlaanderen.be. Voir aussi: Habitat et humanisme, Agences immobilières sociales AIS, Bethléem,…

 

20 december 2012

 Wanneer een ‘Dexia-plan voor sociale huisvesting?

Het Interdiocesaan Pastoraal Beraad (IPB) en zijn Franstalige tegenhanger, Le Conseil Interdiocésain des Laïcs (CIL), willen de schreeuw om meer sociale huisvesting versterken, die klonk op de ontmoetingsdag van vier december in Leuven, die door de verschillende Caritasorganisaties werd georganiseerd naar aanleiding van 80 jaar Caritas in België.
De toegang tot toegankelijke, betaalbare en kwalitatief acceptabele huisvesting is voor vele mensen in armoede onbereikbaar. Voor talrijke gezinnen loopt het aandeel van kosten voor huisvesting op tot meer dan 50 % van het inkomen. Op die manier verglijdt men zeer snel van kwetsbaarheid naar uitsluiting. De sociale huisvesting in België hinkt zwaar achterop. In Parijs en Londen schommelt het aandeel van sociale woningen rond 20 %, in Brussel bedraagt het 8 %. In sommige Belgische gemeenten is er zelfs nog altijd geen enkele sociale woning voorzien!
Om te vermijden dat jongeren zich verplicht zien om bij hun ouders te blijven wonen, of dat duizenden op straat belanden, is het noodzakelijk dat de plannen voor sociale huisvesting van de onderscheiden regeringen onverkort en versneld worden uitgevoerd: het gaat hier om 5.000 bijkomende woningen in Brussel, 36.500 in Wallonië en 42.000 in Vlaanderen. Er is bovendien een niet te verantwoorden leegstand van sociale woningen, omdat de middelen voor renovatie ontbreken of omwille van administratieve formaliteiten (o.m. in het kader van de verschillende diensten voor monumentenzorg (Ruimte en Erfgoed).
We pleiten voor hoogdringendheid, voor creativiteit en voor administratieve soepelheid, zonder afbreuk te willen doen aan minimale kwaliteitseisen, zoals ook steeds door Welzijnszorg en Vivre Ensemble in hun campagnes gevraagd. Ook sociale woningen moeten brandveilig zijn en over minimaal hedendaags comfort beschikken, maar het is al te cynisch dat met dit argument geschermd wordt om woningen voor langere tijd uit de markt, en mensen op straat te houden. Snel remediëren en beschikbaar stellen is hier de boodschap.
Ook creativiteit in de zoektocht naar alternatieven is geboden. Onteigening van leegstand en bewuste verkrotting, omvorming van publieke ruimten en gebouwen, ter beschikkingstelling van niet gebruikte infrastructuur voor sociaal toerisme, oude kloostergebouwen en andere collectieve woonmogelijkheden zijn denkbaar, net als meer-generationele kangoeroewoningen, waarbij huisvesting, zorg en solidariteit worden samengebracht. Als absolute noodopvang kan naar analogie met het onderwijs ook aan ‘containerwoningen’ gedacht worden. Creativiteit en inventiviteit hoeven alvast niet duur te zijn.
Al te vaak blijft de beloofde sociale huisvesting voor velen een wensdroom die telkens weer kapot vriest bij de eerste winterprik. De ondertekenaars vragen dat werk gemaakt wordt van een beleid van ‘Housing First’, zodat er voor eenieder plaats zou zijn in de herberg en er ook vandaag met Kerstmis geen kinderen moeten geboren worden zonder dak boven het hoofd.
In grote getale mensen een gezonde huisvesting ontzeggen, hen naar de marge van de samenleving verdringen, en hun toekomst hypothekeren, zal op termijn evenzeer systemische effecten voor de maatschappij met zich brengen, die deze van het falen van systemische banken benaderen of overtreffen. Vandaar onze vraag naar een ‘Dexia-plan’ voor sociale huisvesting’.
Voor christenen is Gods menswording in Jezus tegelijk ook een oproep tot intermenselijke solidariteit. We durven hopen dat ook politici hun verantwoordelijkheid willen opnemen en hun solidariteit daadwerkelijk willen uitbreiden van de armlastige banksector, naar zovele onbekende vrouwen, mannen en kinderen zonder betaalbare woonst, die – zoals veelvuldig en uitmuntend wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond – mensen zijn zoals zij, die honger en koude kunnen voelen, en van wie bovendien onomstotelijk is vastgesteld dat zij geen enkele schuld hebben aan het instorten van het financiële luchtkasteel. Ze beloven integendeel tevreden te zijn met een kleine, bescheiden woonst.

Interdiocesaan Pastoraal Beraad – Conseil Interdiocésain des Laïcs – Caritas in België – Caritas en Belgique

Een rechtvaardige en menswaardige wereld

            Oproep van de bisschoppen, het IPB en de CIL 
                        in de huidige economische crisis

We vinden het niet juist   

  • dat steeds meer mensen overal in de wereld, door mechanismen van uitsluiting en uitbuiting, het slachtoffer worden van het ongebreideld winstbejag van enkelen;
  • dat vrouwen en mannen enkel gezien worden als producenten of consumenten;
  • dat de toegang tot de basisgoederen wordt ontzegd aan het overgrote deel van de mensheid door een op de spits gedreven markteconomie met eigen regelgeving en praktijken;

Read more

Categories CIL

Gezamenlijke oproep IPB-CIL ‘Vrouwen in kerk en samenleving’

Oproep van het Interdiocesaan Pastoraal Beraad (IPB) en de Conseil Interdiocésain des Laïcs (CIL) in opvolging van de gemeenschappelijke studiedag over de inzet van vrouwen in kerk en samenleving op 28 november 2009.

  1. Vele vrouwen engageren zich in een grote verscheidenheid van taken en diensten in kerk en samenleving. Geef hen erkenning voor wat ze doen.
  2. Vrouwen en mannen bouwen samen de Kerk op. Hun complementariteit is een rijkdom. Zorg voor een goede genderbalans op alle niveaus.
  3. Waar vrouwen en mannen over gelijke competenties beschikken: geef hen gelijke kansen bij het invullen van verantwoordelijke functies.
  4. Vrouwen en mannen drukken zich verschillend uit. Laat vrouwen evenredig aan het woord op het publieke forum en in de media.
  5. Vrouwen worden door het moederschap nog dikwijls uitgesloten op sociaal en professioneel vlak. Pleit bij de politici voor gelijke mogelijkheden.

Wij vragen om deze 5 punten waar mogelijk is te verspreiden en ze zelf ook om te zetten in daden. Daartoe wensen wij u de creativiteit van Gods Geest. Alleen sámen kunnen we het Rijk Gods realiseren.

 

Appel de l’Interdiocesaan Pastoraal Beraad (IPB) et du Conseil Interdiocésain des Laïcs (CIL) suite à leur journée d’études commune “Femmes en responsabilité dans l’Eglise et dans la société” du 28 novembre 2009.

  1. De nombreuses femmes s’engagent au travers d’une grande diversité de tâches et de services dans l’Eglise et dans la société. Donnons-leur la reconnaissance qu’elles méritent.
  2. Des femmes et des hommes construisent ensemble l’Eglise. Leur complémentarité constitue une richesse. Veillons à un bon équilibre des genres à tous les niveaux.
  3. Lorsque des femmes et des hommes disposent des mêmes compétences, garantissons-leur des chances égales dans l’exercice de leurs responsabilités.
  4. Les femmes et les hommes s’expriment différemment. Laissons les femmes prendre la parole dans les forums publics et dans les media au même titre que les hommes.
  5. Par leurs maternités, les femmes sont encore souvent exclues, tant au plan social que professionnel. Plaidons auprès des responsables politiques pour qu’elles disposent des mêmes possibilités.

Nous demandons de diffuser ces 5 points aussi largement que possible et de les traduire nous-mêmes dans les faits. Nous vous souhaitons, à cette fin, la créativité qui vient de l’Esprit de Dieu. Ce n’est qu’ensemble que nous pourrons réaliser le Royaume de Dieu.

Josian Caproens, voorzitter IPB
Peter Annegarn, voorzitter CIL

Brussel, april 2010

Studiedag IPB-CIL 28 november 2009

thumb_image002

Bewogen inzet

thumb_image002Vrouwen nemen verantwoordelijkheid
in kerk en samenleving

IPB/CIL Brussel, 28 november 2009

Vrouwen engageren zich in kerk en samenleving en nemen verantwoordelijkheid op. Het IPB en zijn Waalse zusterorganisatie CIL wilden deze vrouwen zichtbaar maken en hen aan het woord laten. Wat doen ze en wat inspireert hen daartoe? Het werd een dag van erkenning en bemoediging. Maar ook de knelpunten en moeilijkheden kwamen aan bod.

Read more

Categories CIL

Getuigenis zr. Marianne Goffoël, El Kalima

De immigratie, de culturele diversiteit en mogelijke pastorale antwoorden


1.   Mijn woonplaats

Ik woon in Sint-Joost-ten-Node, de kleinste en met haar 22.000 inwoners tegelijkertijd de dichtst bevolkte gemeente van Brussel.

140 verschillende nationaliteiten

Een tweetal maanden geleden werd er met de steun van de schepen van cultuur een toneelstuk opgevoerd. Het ging over het leven in de gemeente en er deden een aantal bewoners van de gemeente mee.

Read more

Categories CIL

Getuigenis Didier Vanderslycke, KMS

Kerk en Multicultureel Samenleven: geroepen tot religieus – profetisch engagement

Inleiding

Het is van in den beginne de bedoeling geweest van de initiatiefnemers van KMS om te weren aan een antwoord van de kerk in Vlaanderen op de maatschappelijke realiteiten van etnisch-culturele diversiteit, racistische discriminaties, de nood aan interlevensbeschouwelijke relatieopbouw en op de rechts – en levenssituatie van asielzoekers en nieuwe immigranten. 

Read more

Categories CIL