Europees Lekenforum Lissabon 2018

2018-06-14-elf-group_city_hall

Congres van het ELF of het European Forum of National Laity Committees

Het Europees Lekenforum, bestaande uit lekenorganisaties van 18 landen, kwam in juni samen voor zijn tweejaarlijkse congres in Lissabon, Portugal. Het thema van de bijeenkomst was  ‘Mensenrechten, christelijke waarden en de katholieke sociale leer’. De 70ste verjaardag van de Universele Verklaring van de Mensenrechten was de aanleiding. Vooral de artikels 18 (recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst) en 19 (recht op vrijheid van mening en meningsuiting) werden besproken. Erik Borgman gaf er een openingsreferaat en er waren getuigenissen van deskundigen over voedselbanken, vluchtelingen, media en vrede. In discussiegroepen werd een gemeenschappelijke verklaring opgesteld die we zo ruim mogelijk willen verspreiden.

Link naar de gemeenschappelijke verklaring

2018-06-14-elf-group_city_hall

 

Josian Caproens, voorzitter van het Europees Lekenforum

Zie artikel Kerknet

2018-06-17-elf_new_steering_committee

Bijeenkomst voorzitters ELF, Kopenhagen 2017

IPB in Europees perspectief? Boeiende uitwisseling in het ELF

Denemarken – Groenland – Faeröer-eilanden, 41 parochies voor één bisdom, één bisschop voor een diasporakerk van ongeveer 40.000 gelovigen. Mgr. Czeslaw Kozon lichtte de situatie in het bisdom Kopenhagen toe. Het is niet evident om in een overwegend Luthers land de stem van de katholieken te laten horen. En toch is er ook een lekenforum: Maria Truelsen vertelde dat elke parochie iemand afvaardigt om naar hun lekenforum te komen, ze denken er na over de plaats en motivatie van de leek in de Kerk, het contact met de kerkelijke leiders, de toekomst van de Kerk in Denemarken, … en ja, soms gaan ze tegen de stroom in!

Presidents meeting in Kopenhagen
De kennismaking met de Deense Kerk werd de boeiende opening van het Europees Lekenforum half juni. Een beetje vakantie, maar toch vooral interessante ontmoetingen met de voorzitters van diverse lekenfora kleurden mijn vierdaags bezoek aan Kopenhagen en omgeving. We maakten kennis met hun werking in Oostenrijk, Belarus, Portugal, Spanje, Duitsland, Polen, de Poolse gemeenschap buiten Polen, Zwitserland, Ierland, Zweden, het Verenigd Koninkrijk en Schotland. Wat me bijbleef van deze uitwisseling is de enorme verscheidenheid waarmee de katholieke Kerk in deze landen haar roeping vervult. Polen heeft bijvoorbeeld 41 bisdommen en telt 162 bisschoppen, 30.000 priesters en 2.500 seminaristen, maar ook 2,5 miljoen leken die zich engageren. Het lekenforum in Zwitserland verenigt dan weer drie taalgroepen met elk een eigen organisatie: Frans-, Duits- en Italiaanssprekende katholieken. Ik stelde onze werking van het IPB voor en ging in gesprek met Pierre XHonneux, de vertegenwoordiger van CIL (Conseil Interdiocésain des Laïcs), het Waalse lekenforum.

ELF: united in diversity
‘Verbonden in verscheidenheid’ is het motto van het Europees Lekenforum (ELF). Sinds 1970 zijn er regelmatig bijeenkomsten van vertegenwoordigers van de lekenfora in Europa. Als IPB sluiten we hierbij graag aan en beogen daarbij met het ELF de volgende doelen: elkaar leren kennen en uitwisselen wat ons motiveert, netwerken en inspiratie delen, met respect naar de verscheidenheid durven kijken, onze spiritualiteit als christen delen, leren aan en van elkaar, de ‘tekenen van de tijd’ lezen in Kerk en samenleving én stem zijn voor de leek in de (soms plaatselijke) Europese samenleving én in de Kerk. Daar willen we als IPB aan meewerken!

In 2018 organiseert het ELF haar tweejaarlijks congres in Lissabon. Het thema moet nog verfijnd worden maar vanuit de sociale leer van de Kerk sluiten we aan bij de viering van 70 jaar verklaring van de mensenrechten. We hopen er met een kleine delegatie naartoe te gaan om deel te nemen aan deze Europese ervaring.

Christa Damen
voorzitter

Maynooth, Ierland 2016

2016_elf_discorvery_-_dream_-_design_-_destiny

‘Our lay vocation: Being merciful to each other’
Europees Lekenforum, Maynooth (Dublin), 23-26 juni 2016

 

Geroepen tot barmhartigheid

Een jaar van barmhartigheid – de oproep van paus Franciscus – de Kerk in Europa – een toenemend aantal vluchtelingen – de migratiestroom – de groeiende armoede – … Al deze ingrediënten werden gedurende 4 dagen het uitgangspunt van een boeiende ontmoeting tussen een 50-tal leken uit bijna 20 Europese landen. Centraal stond de vraag: hoe kunnen wij, vanuit onze lekenroeping, bijdragen aan de barmhartigheid voor elke mens? Geen gemakkelijke opdracht: waar vinden mensen die elkaar nauwelijks kennen en elk uit een heel andere context komen, elkaar?

Vier lezingen zorgden voor een gemeenschappelijke basis van waaruit het gesprek kon starten. Steven Vanackere (senator CD&V) was één van hen, hij zorgde voor een politieke insteek. Vanackere pleitte onder meer voor de vorming van de eigen christelijke identiteit om van daaruit in dialoog te gaan met anderen. Hij wees op het belang van de plaats van religie in de publieke ruimte. Daarnaast kwamen Barbara Walsch (Ierland), Sven Thomas Nordlöf (Zweden) en Andreas Lob-Hüdepohl (Duitsland) aan bod: vanuit een socio-culturele, psychologische en theologische focus.

De werkwijze na de lezingen was nieuw voor mij, de stuurgroep koos voor de methodiek van de ‘appreciative inquiry’ of het waarderend onderzoek, begeleid door drie externe procesbegeleiders.
Vaak vertrekken we in onze gesprekken met elkaar vanuit wat mis gaat, vanuit wat niet lukt. Nu werden we al snel uitgenodigd om met elkaar te delen wat wel lukt (DISCOVERY). Eerst deelden we onze eigen ervaringen met barmhartigheid, aan onszelf en aan anderen, met elkaar. In een volgende stap zochten we naar beelden en metaforen voor wat ons helpt om te groeien in geloof (DREAM). Zo ontd2016_elf_discorvery_-_dream_-_design_-_destinyekten we wat ons energie geeft, wat maakt dat we vreugde vinden in onze roeping als leek in de Kerk. Beelden van een loopbrug over een ravijn, van een diverse mensenzee, van verschillende stenen aan de oever van een rivier, … ondersteunden de verhalen van de deelnemers. Mijn deelgroep werkte verder aan de concretisering van ‘onze’ gezamenlijke droom (DESIGN). Het concept zou zijn: “Laten we van hier weggaan, en elk op onze eigen plek de vreugde van het Evangelie uitdragen. Laten we elk, op onze eigen woon- en werkplek, zichtbaar maken dat we christen zijn: barmhartig zoals de Vader. We zorgen ervoor dat we dan elk in ons eigen land een beweging op gang krijgen van honderden, misschien wel duizenden mensen die deze uitdaging met ons aangaan. En ja, dan komen we in 2021, binnen vijf jaar, opnieuw samen. En we delen onze verhalen met elkaar.” Wat een dynamiek, wat een nieuwe wind zou dit doen waaien in onze Kerk? (DESTINY)

Wat me het meest zal bijblijven is de ervaring dat de verschillen die er zijn in Europa werden overstegen door de dialoog rond positieve ervaringen. We vonden elkaar in de vreugde om onze roeping!

Het congres is ondertussen voorbij, het Europees Lekenforum (ELF) roept ieder van ons op tot een persoonlijk engagement als christen in onze eigen omgeving, tot daadwerkelijke en barmhartige aanwezigheid in de samenleving en tot zichtbaarheid als Kerk in de publieke ruimte. Binnen twee jaar komen we opnieuw samen om elkaar te inspireren.

 

Christa Damen
voorzitter

Persmededeling ELF Sassone-Rome 2014

nieuwe_stuurgroep
Het Europees Lekenforum over toekomstperspectieven voor de Kerk

Het Europees Lekenforum is de koepelorganisatie voor de nationale katholieke Lekenfora, die door hun Bisschoppenconferentie werden erkend, in 20 Europese landen. Zijn doel is het promoten van de christelijke lekenroeping in de Kerk en de samenleving.

Het ELF vergadert om de twee jaar. Deze keer ging de studiebijeenkomst door in Sassone-Rome van 26 tot 29 juni. Vertegenwoordigers van 16 Europese landen kwamen samen om van gedachten te wisselen over de kwetsbare toekomst van jongeren in Europa. Een gebrek aan werkgelegenheid met werkloosheid als gevolg, interne migratie in Europa en ervaringen van mislukking hypothekeren het uitzicht op geluk van vele jonge mensen.

De deelnemers maakten kennis met de resultaten van een studie over de leefwereld van jongeren, ontvingen informatie over de sociale leer van de Kerk en beluisterden getuigenissen van jongeren uit verschillende landen.. Het was belangrijk de jonge mensen zelf aan het woord te laten en te beluisteren wat zij vertellen over hun situatie. De verschillende delegaties namen ideeën en voorstellen uit deze inbreng mee naar huis om ze daar door te geven aan hun achterban.

De leden van de stuurgroep van het Europees Lekenforum hadden de gelegenheid paus Franciscus kort te ontmoeten. Ze stelden het werk van het ELF voor en spraken hem ook over een grotere aanwezigheid van leken in de beslissingsorganen van de Kerk, een onderwerp dat de paus zelf al herhaaldelijk vernoemde.

nieuwe_stuurgroep

Tijdens de bijeenkomst werden ook verkiezingen gehouden voor de vernieuwing van het bestuur van het ELF. Peter Annegarn, voorzitter van de CIL (Franstalige zusterorganisatie in België) werd herkozen als voorzitter voor een mandaat van vier jaar. De andere leden van de stuurgroep zijn: Caminho Canon Loyes, Spanje; Josian Caproens, België; Melchior Kanyamibwa, Zwitserland; Birgit Klaissle, Duitsland; Wlodek Mier-Jedrzejowicz, Poolse gemeenschappen in Europa en Elvira Polynevskaya, Wit-Rusland

.

Engelse versie

Verklaring Europees Lekenforum juni 2013

Het Europees Lekenforum (ELF) is een organisatie die instaat voor regelmatige contacten tussen de verschillende nationale raden van katholieke leken. Samen met deskundigen worden pastorale en socio-politieke thema’s bestudeerd en vertaald in concrete aandachtspunten en werkpunten.
In een gezamenlijke verklaring spreken leden van het ELF over de fundamenten van het werk als leken in de Kerk en in het midden van de wereld. In deze context is het ELF voorstander van een grotere verantwoordelijkheid van de leken in samenwerking met de bisschoppen, priesters en diakens.

Lekengelovigen staan als kerkmensen midden in de wereld
en als mensen van de wereld in het hart van de Kerk. (Puebla[i]
786)

1. Basis van ons werk als Europees Lekenforum (ELF) in Kerk en wereld

Door onze inzet als katholieke lekenorganisatie delen we in de verlossende zending van de Kerk waartoe we geroepen zijn door doopsel en vormsel. Daar heeft het tweede Vaticaans Concilie ons krachtig aan herinnerd.[ii]Door onze persoonlijke talenten werken we mee aan de opbouw van de Kerk en aan het welzijn van de mensen. 

Read more

Categories ELF

Declaration ELF june 2013

Lay people work “as human beings of the Church in the middle of the world
and as human beings of the world within the Church”. (Puebla1 Nr. 786)


1. Basis for our work as ELF in the Church and in the world

In our commitment as Catholic lay organisations we partake in the salvific mission of the Church to which we have been called by baptism and confirmation, as the Second Vatican Council has recalled forcefully.2 By means of our individual talents we cooperate in the building up of the Church and for the good of human beings. We accept the duty, because we are conscious of partaking in the role of Christ as priest, prophet and king.3 That is the basis for our apostolate both in the Church and in the world. Our acting in society and in the Church lives on the sources of our faith. Therefore “the joys and the hopes, the griefs and the anxieties of the men of this age, especially those who are poor or in any way afflicted, … are the joys and hopes, the griefs and anxieties of [us the] the followers of Christ.”4 In order to be able to pass on the message of Jesus Christ effectively, we are integrated in communities and organisations, which work in their respective local churches5 and search for common actions in the “European house” by means of the ELF.

2. In the middle of the world

As Christians we again and again become aware of the contrast between the realities of society and the respect of human dignity, as we find it expressed in the gospels. We trust in God’s love enabling us to see God’s face in every human being – especially in the weak and poor ones.

▪      In this spirit we attentively care for fellow human beings nearby and worldwide: for the young and the old and especially for those whose life is threatened by poverty, marginalization, exploitation and violence.
▪      As matrimony and family are of irreplaceable importance for an authentic development of human communities6, we support and defend the value of the family as the fundamental core of society and the Church in miniature.
▪      Faced by the manifold challenges of human communities we are called to act in a constructive way. We commit ourselves to promoting and spreading a Christian culture of solidarity and mutual acceptance, respect and openness in society. Fundamentally the principles of Catholic social doctrine (personality, subsidiarity, solidarity, common good, sustainability) are guidelines for our acting and commitment (in the individual national organisations and in the union of the ELF).
▪      We pay attention to the social media of communication, promote their correct use with respect to every individual human being and avoid their risks.
▪      Individualism and pluralism mark the developments in our societies and make humans lack orientation more and more. In our national organisations we offer orientation based on our Christian commitment and exert influence on the shaping of political opinions and decisions [e.g. relating to human rights, religious freedom, persecution and discrimination on religious grounds, questions of values, education/formation, social policies, marriage/family, justice between generations and genders, medical ethics, work place conditions (hygiene), sustainable and social economy (ecosocial market economy)].
▪      While growing together Europe is also characterized by differences in culture, history and economy. We appreciate the values of the particular cultures, respect the differences as enriching and support any form of growing together marked by a Christian spirit.

3. Within the Church

Through baptism and confirmation all members of the Church have been called to common priesthood 7, they have the same dignity and share in the responsibility for the mission of the Church according to their respective charismas.  We have been called by Jesus Christ to be his disciples and also to contribute as live members of the Church to her growth and sanctification 8.

Lay people in leadership roles

In parishes and dioceses lay people are increasingly being given tasks and positions of leadership. The practical assignment of tasks and responsibilities depends decisively on the concrete situation and on the persons available and willing to do the work. In order to better prepare the Church to face the future, the services and positions for lay people envisaged in the current Code of Canon Law will need to be opened up further to employed and voluntary lay people. In order to promote and further develop successful models, we speak up for making them known as well.

Cooperation between bishops, priests, deacons and lay people

The shared service to God’s mission as Church in the world is the decisive basis for cooperation in parishes, dioceses, associations, church organisations, and spiritual communities. We as ELF support all efforts at mutual acceptance and appreciation. We speak up for a culture of dialogue and constructive dealing with conflicts.
We call attention to the need for forming lay councils and for co-responsible collaboration of lay people in all parishes and dioceses. Through the collegiality of the bishops the engagement of the lay people is supported as well.
As national lay councils or committees we are networks for mutual information and serve as advisory bodies of the bishops’ conferences, also in questions of Church life.

Stockholm, June 2013

1 Final document of the Latin American Bishops’ Conference (CELAM) at Puebla/Mexico 1979
2 Cp. Lumen Gentium (LG) 33:  “The lay apostolate … is a participation in the salvific mission of the Church itself. Through their baptism and confirmation all are commissioned to that apostolate by the Lord Himself. … Now the laity are called in a special way to make the Church present and operative in those places and circumstances where only through them can it become the salt of the earth. Thus every layman, in virtue of the very gifts bestowed upon him, is at the same time a witness and a living instrument of the mission of the Church itself “according to the measure of Christ’s bestowal” (Eph 4,7).”
3 Cp. Apostolicam Actuositatem (AA) 3: “From the acceptance of these charismas … there arise for each believer the right and the duty to use them in the Church and in the world for the good of men and the building up of the Church.” and AA 10: “As sharers in the role of Christ as priest, prophet, and king, the laity have their work cut out for them in the life and the activity of the Church.”
4 Cp. Gaudium et spes 1
5 Cp. AA 15: “The laity can engage in their apostolic activity either as individuals or together as members of various groups or associations.”
6 Cp. Apostolic Exhortation “Familiaris Consortio” Nov. 22, 1981(FC) 42f.
7 Cp. LG 10: … “The baptized, by regeneration and the anointing of the Holy Spirit, are consecrated as a spiritual house and a holy priesthood …”
8 Cp. LG 33: Lay people “are called upon, as living members, to expend all their energy for the growth of the Church and its continuous sanctification.”



Wenen 2012

thumb_mgr._helmut_krtzl

Vaticanum II: 50 jaar later
Bijeenkomst van de Europese lekenfora in Wenen van 29 juni tot 2 juli 2012

Van 29 juni tot 2 juli hield het Europees Lekenforum te Wenen haar tweejaarlijkse bijeenkomst. Het IPB werd vertegenwoordigd door Josian Caproens, Cathumb_mgr._helmut_krtzlrine Devogelaere en Emmanuel Van Lierde.

Tijdens het weekend waren er twee hoofdreferaten. Het eerste was van monseigneur Helmut Krätzl, voormalig hulpbisschop van Wenen. Hij sprak met grote vrijmoedigheid over de roeping en zending van de leken in de Kerk. Met vuur riep hij de aanwezigen op om in de geest van Vaticanum II verantwoordelijkheid op te nemen. Elke gelovige heeft een priesterlijke, profetische en koninklijke roeping. In de Kerk zijn bisschoppen, priesters en leken op elkaar aangewezen en moeten ze samenwerken (LG 37).
Hoofdreferaat mgr. Helmut Krätzl

De tweede conferentie werd gegeven door professor Arnaud prof._a._join-lambert_en_peter_annegarnJoin-Lambert van de Université Catholique van Louvain-la-Neuve. Hij schetste de verhouding tussen Kerk en samenleving in een geseculariseerd wereld en vroeg zich vervolgens af welke theologie nodig is voor welke taken van leken in deze wereld. Een terugkeer naar de oude verhoudingen is niet mogelijk. Ontkennen van de veranderingen of vluchtgedrag gebeurt op alle niveaus maar heeft geen toekomst. We moeten durven op weg gaan of, evangelisch uitgedrukt, naar diep water varen. Dat vraagt een stevige theologische reflectie die steunt op het paasmysterie. Hij verwees naar de brief aan Diognetes uit de tweede eeuw (V, 1-10) waarin de christenen beschreven worden als ‘parokoi’. Dat betekende in die tijd zoveel als gedomicilieerde vreemdelingen, niet-Grieken die leefden in Grieks gebied maar dezelfde rechten
hadden als de Grieken.
Hoofdreferaat prof. Arnaud Join-Lambert

Na elk van deze conferenties werd de kans gegeven om enkele vragen te stellen aan de spreker en daarna volgde een groepsgesprek waarin de deelnemers ervaringen uit hun land met elkaar konden delen.

Tijdens het hele weekend kom men ook luisteren naar getuigenissen van mensen uit het elf_wenen34pastorale veld. Enkele enthousiaste Poolse jongeren vertelden over hun parochie en hoe een nieuwe beweging daar zorgt voor een grote dynamiek. Eric Boone, medewerker van mgr. Rouet, vorige bisschop van Poitiers, vertelde over het vernieuwingsgebeuren in zijn bisdom. Het gaat voor hem niet over een model dat toegepast kan worden op andere plaatsen maar om een reorganisatie in functie van het geloof en de verkondiging waarbij de nadruk ligt op de verantwoordelijkheid van iedere gedoopte. Er was een getuigenis uit Wenen en uit Keulen en men maakte kennis met een initiatief voor jongeren in Ierland. Na het pausbezoek lanceerde de jongerenpastoraal daar een jaarlijkse wedstrijd voor 16- tot 18-jarigen. Zij kunnen meedoen als ze zich actief engageren in hun parochie. Bedoeling is dat geloof handen en voeten krijgt in inzet voor diaconie, catechese en liturgie in de lokale gemeenschappen. Op bepaalde plaatsen is er een positief effect van deze oproep voelbaar. (www.thepopejohnpauliiaward.com)

De bijeenkomst eindigde op maandagmorgen met een statutaire vergadering voor de delegaties van de ELF. Daar werden ook al plannen gemaakt voor een volgende ontmoeting. Want, ook al is de verscheidenheid in Europa heel groot, toch is het de moeite waard om elkaar te ontmoeten en kennis te maken met wat elders gebeurt. De uitwisseling van ervaringen en ideeën werkt verrijkend. Ze plaatst de eigen visie en moeilijkheden in een grote verband en opent daardoor soms nieuwe perspectieven.

Voorbereiding ELF 2012

Begin juni 2011 was ik in Freising waar voorzitters van verschillende Europese lekenfora samenkwamen om het Europees Lekenforum van 2012 voor te bereiden.

Daar klonk de grote gemeenschappelijke zorg om de kerk van vandaag en morgen en om leken een stem te geven waardoor ze gehoord worden binnen de kerk en in de samenleving. Volgend jaar is het vijftig jaar geleden dat het Tweede Vaticaans Concilie startte. Dit zal zeker een belangrijk uitgangspunt zijn bij onze volgende ontmoeting. Ook wij stelden ons de vraag of wij de verwachtingen van Vaticanum II hebben ingevuld. Hoe staan jongeren er tegenover? Wat moeten de volgende generaties waarmaken? Andere invalshoeken zijn: religieuze vrijheid, onze relatie met andere godsdiensten, de rol van de kerk in de maatschappij.

Zoals ook Häring aangeeft, willen we komen tot duidelijke strategieën en actieplannen. Het bleek al gauw dat we elkaar op Europees niveau kunnen ondersteunen en versterken. Meer intensieve en effectieve contacten zullen daar zeker uit groeien.

Het waren rijke en inspirerende ontmoetingen, waar we de Geest en het vuur van Pinksteren mochten ervaren.

Josian Caproens
voorzitter

 

Voorbereiding ELF 2010

Europese christenen en menselijke waardigheid

Van 26 tot 28 juni 2009 mocht ik de voorzitters van de verschillende Europese lekenbewegingen ontmoeten in Baar, vlakbij Zürich. Het Europees Leken Forum (ELF) is een koepel van de katholieke lekenorganisaties in de Europese landen. De leden ervan zijn nationale comités die door hun Bisschoppenconferentie erkend zijn. Er zijn ongeveer 25 leden, waarbij ons land vertegenwoordigd wordt door twee organisaties: het IPB en het CIL.
Een belangrijk agendapunt was de voorbereiding van de tweejaarlijkse bijeenkomst van de Europese nationale lekenbewegingen, in juli 2010 in Birmingham (UK). De doelstelling is het organiseren van contacten in Europa tussen de verschillende nationale lekenraden en lekencomités of gelijkaardige organisaties. Daarnaast wil het ELF de uitwisseling van ervaringen en informatie tussen leken stimuleren, in het bijzonder over onderwerpen die betrekking hebben op het pastorale werk en de missie van de Kerk in de wereld. De tweejaarlijkse conferentie over telkens een ander thema is één van de manieren om dit waar te maken. Tegelijk worden ook contacten onderhouden met de CCEE (Europese Bisschoppenconferentie), CCPE (Europese Priesterraad), UCESM (Europese vereniging van apostolische religieuzen) en de pauselijke raad voor de leken.
Er vond in het voorjaar een overleg plaats tussen de bestuursleden van het ELF en kardinaal Rylko, pontificaal verantwoordelijke voor de lekencomités. Hij stelde een jaarlijks overleg voor om te komen tot een betere synergie tussen het Europese Leken Forum en het Vaticaan. Wijzend op de besluiten van het Tweede Vaticaans Concilie heeft de paus de priesters immers opgeroepen om meer met leken samen te werken. De priesters moeten “naar de leken luisteren, hun wensen broederlijk overwegen en hun ervaring en competentie op allerlei gebied erkennen, zodat zij samen de tekenen van de tijd beter kunnen begrijpen”, aldus de paus.

Tijdens bijeenkomsten van het ELF krijgt diversiteit een eigen invulling: Europese christenen ontmoeten elkaar en spreken met elkaar over cultuur en taalbarrières heen over hun geloof. Enerzijds geeft het een gevoel van universele verbondenheid, anderzijds laat het ook ervaren dat dit niet vanzelfsprekend is. Het vraagt een volgehouden aandacht en inzet om precies te begrijpen wat andere christenen beleven en bedoelen als zij spreken vanuit zichzelf en vanuit hun politieke, sociale en culturele achtergrond. De verschillende aanwezigen vertelden over de werking in hun nationaal comité het afgelopen jaar en de thema’s die zij behandelden. Vanuit die rijkdom en de actualiteit werd gezocht naar een gemeenschappelijk thema voor het volgend ELF. Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie hebben 2010 uitgeroepen tot ‘Europees Jaar van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting’. ‘Menselijke waardigheid’ leek dan ook een goede algemene invalshoek. Dit thema moet nog verder geconcretiseerd worden, maar belangrijke aspecten zijn zeker: materiële, morele en spirituele armoede, gekoppeld aan migratie. Menselijke waardigheid wordt vandaag de dag niet zo hoog geacht. Vele politieke en rechtsstructuren werken vaak mensonterend. Ook de huidige financiële crisis draagt niet bij tot verhoging van de menselijke waardigheid. Hoe kijken we als christenen naar deze gegevenheid en wat betekent het dan voor ons in ons christelijk leven? Waar ligt de verantwoordelijkheid van de Kerk en van de individuele persoon? Hoe kunnen we sociale netwerken ontwikkelen die sociale uitsluiting tegengaan en hoe kunnen we ons inzetten voor een menswaardiger samenleving?

Josian Caproens
voorzitter